Biogram

Maciej Żółtowski (ur. 1971 r. w Warszawie) – dyrygent i kompozytor. Ukończył z wyróżnieniem kompozycję w klasie prof. Mariana Borkowskiego oraz, również z wyróżnieniem, dyrygenturę w klasie prof. Ryszarda Dudka w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Swoje umiejętności doskonalił na wielu kursach mistrzowskich, kształcąc się pod kierunkiem Jurija Simonova w Budapeszcie, Gianluigi Gelmettiego w Accademia Musicale Chigiana w Sienie, Zoltána Peskó i László Tihanyi na International Bartók Seminar w Szombathely (Węgry).

Za osiągnięcia artystyczne otrzymał dwukrotnie stypendium Ministra Kultury i Sztuki oraz stypendium im. Tadeusza Bairda ufundowane przez Alinę Baird. W 1997 r. przebywał na stypendium niemieckiego Stiftung Kulturfonds w Künstlerhaus Schloß Wiepersdorf. Jest laureatem II nagrody w konkursie kompozytorskim Musica Sacra (1995 r.), jest także finalistą III międzynarodowego konkursu kompozytorskiego „Next Millenium” im. Toru Takemitsu w Tokio. W 2000 r. został nagrodzony stypendium dla młodych dyrygentów Japońskiej Fundacji Muzycznej JESC. Za osiągnięcia w działalności artystycznej został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Pracował z orkiestrami w 26 krajach świata, na czterech kontynentach, m.in. z Orkestra Akademik Başkent (Ankara/Turcja), Orquesta Sinfónica de Salta (Argentyna), Sinfonia Toronto (Kanada), The Chamber Orchestra (Singapur), Orquesta Sinfónica de Cuenca (Ekwador), Las Colinas Symphony Orchestra (USA), Orquesta de Cámara de Bellas Artes (Meksyk), Deutsches Kammerorchester Berlin, Savaria Symphony Orchestra (Węgry), Cyprus State Orchestra (Cypr), Basler Festivalorchester (Szwajcaria), Pilsen Philharmonic (Czechy), Wuhan Symphony Orchestra (Chiny), Mikkeli City Orchestra (Finlandia), Sinfonia Finlandia Jyväskylä (Finlandia), Vogtland Philharmonie (Niemcy), Orchestra da Camera del Trasimeno (Włochy), Orquesta Sinfónica del Estado de México, Orquesta Sinfónica de la Universidad de Guanajuato, Orquesta Sinfónica de la Universidad Autónoma de Nuevo León, Orquesta Sinfónica de Yucatán (Meksyk), Çukurova State Symphony Orchestra (Turcja), Orkiestrą Filharmonii w Krasnojarsku i Woroneżu (Rosja), oraz Polską Orkiestrą Radiową, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej i Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej. Koncertował także z zespołami Wota Percussion Group, Warszawską Grupą Perkusyjną, zespołem Camerata Vistula oraz Polską Orkiestrą Jeunesses Musicales. Jego interpretacje polskiej muzyki współczesnej utrwalone są na płytach wytwórni Acte Préalable i DUX. Ma na swoim koncie także nagrania muzyki filmowej, w tym do takich obrazów jak: Rewers (muz. Włodek Pawlik), Gwiazda Kopernika (muz. Abel Korzeniowski), Janosik, prawdziwa historia (muz. Antoni Łazarkiewicz), Kamienie na szaniec (muz. Łukasz Targosz), Music, War and Love (muz. R. Wagner, G. Bizet i G. Verdi) i wielu innych. Utwory Macieja Żółtowskiego wykonywane były na wielu festiwalach m.in. Alkagran w Czechowicach-Dziedzicach, legnickie Conversatorium, Laboratorium Muzyki Współczesnej w Białymstoku, Musica Polonica Nova we Wrocławiu, festiwal Jeunesses Musicales w Kielcach, Warszawskie Spotkania Muzyczne, festiwal Europe-Asia w Kazaniu (Tatarstan - Rosja), Dwa Dni i Dwie Noce Nowej Muzyki, Past and Future w Odessie, Roaring Hooves w Mongolii, Sound Ways w St. Petersburgu, Composium 1999 w Tokio, Białoruska Jesień Muzyczna w Mińsku, Światowe Dni Muzyki 2002 w Hongkongu a także na licznych koncertach w kraju i za granicą.

Maciej Żółtowski był w latach 1996-2004 pedagogiem w Akademii Muzycznej im F. Chopina w Warszawie. W latach 1994-1996 był przewodniczącym Koła Młodych przy Związku Kompozytorów Polskich. Był członkiem Kolegium Muzycznego Polskiego Radia w latach 1996-1997. W latach 1995-2000 i 2001-2003 był kolejno Sekretarzem Generalnym i Prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polskiej Młodzieży Muzycznej Jeunesses Musicales. Sprawował także funkcję Sekretarza Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich. Od 2010 r. jest Prezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.

W latach 2002-2005 był dyrektorem artystycznym i pierwszym dyrygentem Państwowej Orkiestry Cypru (Cyprus State Orchestra – Nikozja), z którą poprowadził przeszło osiemdziesiąt koncertów, przedstawień baletowych i operowych, a także kilka tournees zagranicznych – m.in. do Francji, Wielkiej Brytanii, Danii i Grecji. Współpraca ze Steinway Club – Cyprus zaowocowała utrwalonymi na płytach koncertami z takimi artystami jak Dimitris Sgouros i Thomas Duis, czy niecodziennym „Koncertem na dziesięć fortepianów i orkiestrę”.

W latach 2007-2017 Maciej Żółtowski pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego Radomskiej Orkiestry Kameralnej. Zbudowany przez niego od podstaw zespół przygotował ponad 150 różnorodnych programów koncertowych, w których poczesne miejsce zajmowała muzyka XX i XXI wieku, w tym wiele utworów napisanych specjalnie dla orkiestry i jej dyrygenta. W dorobku fonograficznym ROK pod dyrekcją Macieja Żółtowskiego są cztery tytuły: dwupłytowy album poświęcony twórczości Grażyny Bacewicz, płyta wypełniona muzyką Krzysztofa Pendereckiego w wydana w prestiżowej, jubileuszowej serii DUX Penderecki Special Edition i dwie płyty dokumentujące Międzynarodowe Konkursy Kompozytorskie Krzysztofa Pendereckiego ARBORETUM. Krążek z muzyką Bacewicz zyskał wyjątkowe uznanie prasy fonograficznej: Pięć Kamertonów w magazynie Diapason, nagroda Excepcional magazynu Scherzo, został też nominowany do International Classical Music Awards. Staraniem Macieja Żółtowskiego w Radomiu odbywały się regularnie wydarzenia rangi międzynarodowej: Konkurs ARBORETUM i Akademia Dyrygentów, współorganizowana przez brytyjską Classic Concerts Trust. Latem 2017 r. została zorganizowana w Radomiu pierwsza edycja Międzynarodowego Konkursu Dyrygentów AUDITE.


Recenzje

“El maestro Zoltowski, sobrio, sencillo, de parca gestualidad, pero de clara elegancia, condujo con orgullo la música de su tierra, desconocida en nuestros lares y la orquesta local, con entrega y energía (según dice el maestro) respondió muy bien. Para destacar, solo cuatro ensayos, lo cual habla muy bien de director y dirigidos.”

José Mario Carrer in Salta 21, 29.04.2018

„Wieczór zaczął się efektownym wykonaniem „Karnawału”, uwertury koncertowej Antonina Dvořaka. Ten niedługi popularny utwór, z fragmentami iście przebojowymi, był pod batutą Macieja Żółtowskiego zwartą, wielobarwną, pełną ekspresji muzyczną opowieścią. Żółtowski, który po światowych wojażach prowadzi teraz Radomską Orkiestrę Kameralną i dużo nagrywa, chyba po raz pierwszy wystąpił w Szczecinie. Poprowadził koncert ze spokojem, konsekwencją, precyzją, muzykalnością, z wyczuciem orkiestry, polotem i nerwem, czego nie eksponował, a co jednak łatwo dawało się wyczuć w czasie całego koncertu. [...] Po przerwie Maciej Żółtowski wyraziście i swobodnie poprowadził suitę z opery Mikołaja Rimskiego-Korsakowa „Złoty kogucik”, muzyczną opowieść inspirowaną baśnią Aleksandra Puszkina. Ładnie była zagrana, wielobarwnie, nastrojowo i tanecznie (gdy trzeba), z popisowymi zaiste fragmentami, gdy temat przekazywany był między obojem, fletem i klarnetem, podchwytywany przez altówki, wiolonczele, skrzypce, kontrastowany przez instrumenty dęte blaszane i rogi, wzmacniany przez instrumenty perkusyjne. Czuło się, jakby Żółtowski chciał pokazać, że „Złoty kogucik” pomyślany był przez Rimskiego-Korsakowa nie tylko jako kolorowa baśń, lecz jako ostra satyra polityczna, pełna wyrazistych akcentów. Na koniec koncertu był krótki bis, jakby na uspokojenie i na dobranoc. Znany, ale jakże rzadko grywany w filharmoniach „Lot trzmiela” Rimskiego-Korsakowa. To też była swoista niespodzianka, bo któż jeszcze grywa „Lot trzmiela” na wieczornych, filharmonicznych koncertach? Przypomnijmy, że w tym roku mija 170. rocznica urodzin jego autora.”
24kurier.pl, 4.02.2014

“Nuestro director invitado, el maestro polaco Maciej Zoltowski, de apenas 42 años de edad, es un hombre alto nativo de Varsovia que actúa rectamente, sin aspavientos, y conduce a la orquesta sana y salva por los poderosos vientos sibelianos de la obra, hasta el soberbio final. [...] Zoltowski trabajó con excelencia a los instrumentistas de la OSY, ofreciéndonos una clara y amena lectura a pesar de la sobriedad del colorido de la obra que por momentos nos recuerda a Tchaikowski. Ojalá tengamos la oportunidad de ver de nuevo al Mtro. Zoltowski en futuros programas.”
Roldán Peniche Barrera in Por Esto!, 2013

“La Cuarta Sinfonía de Robert Schumann [...] Aunque dicen que Marciej Zoltowski prefiere a los compositores de los siglos XX y XXI, el hombre posee las suficientes tablas para descifrar a un compositor tan propio del estilo del XIX como Schumann. Nuestro director huésped nos regaló con una inspirada lectura de la Cuarta Sinfonía Op. 120, de un genio que se andaba entre las luminosas salas de concierto y los oscuros manicomios de Alemania. Esta su última sinfonía posee la hermosura y la tristeza tan afines a Schumann. Y así lo entendió el maestro Zoltowski, todavía joven, tranquilo y reposado en su conducción, elegante, preciso y con una fácil seguridad. [...] Y del Scherzo: Lebhaft, el maestro Zoltowski produjo una verdadera joya, rica en texturas y en sonidos alegres y variados. El movimiento final de esta sinfonía de media hora de duración, es noble y solemne; el maestro polaco lució sus amplios conocimientos y su total comprensión de la obra ofreciéndonos una lectura emotiva y grandiosa de una de las sinfonías más importantes del Romanticismo europeo al mediar el siglo XIX. La entusiasta ovación obsequiada al maestro Zoltowski y a la OSY dio fin a este sexto programa de la temporada, que será repetido en su integridad hoy domingo a las 12 del día.”
Roldán Peniche Barrera in Por Esto!, 2012

“Finalizó la velada con la sinfonía en re menor Op. 120 de don Roberto [Robert Schumann]. Muestrario de algunos de sus tics nerviosos y fijaciones temáticas, la pieza posee un vigor y una estructura (cíclica) tan audaces que sorprendió a los primeros oyentes en 1841. En la versión de anteanoche, el maestro Zoltowski extendió con afecto la romántica textura, sobre todo, para dicha del cronista, a quien le encanta, la delicada, expresiva melodía que el oboe y el chelo presentan en la cúspide de la Romanza o segundo movimiento. Aplausos, aplausos y aplausos.”

Jorge H. Álvarez Rendón in Diario de Yucatán, 18.11.2012

“Mit kontrastreichem Programm stellte sich der junge polnische Dirigent Maciej Zoltowski im 2. Sinfoniekonzert der Vogtland Philharmonie Greiz/Reichenbach (VPH) am Freitag vor. Das Orchester entfaltete unter ihm ein farbiges, vorwiegend weiches, subtiles Klangbild. Mit der sinfonischen Dichtung „Die Steppe" lernten die Greizer den polnischen Komponisten Zygmunt Noskowski kennen, einen Zeitgenossen Tschaikowskis. [...] Die VPH interpretierte das Werk trotz großer Schwierigkeiten (die Streicher waren achtfach geteilt!) klangschön und musikalisch voll engagiert. [...] Robert Schumanns 2. Sinfonie in C-Dur op. 61 entstand nach einem Ausbruch seiner psychischen Erkrankung, aus: der er sich mit kompositorischer Arbeit wieder heraus rettete. Nach einer, von den Musikern der VPH mit warmem Ton geblasenen langsamen Einleitung folgt ein energisches Allegro, das Zoltowski mit der VPH relativ unbeschwert musizierte. Beim folgenden Scherzo setzte er diese Stimmung fort, wobei zwischen dem hektisch-fröhlichen Scherzo das Trio klangvoll und cantabel musiziert wurde. Ein wunderschön gestaltetes Adagio, das an J. S. Bach erinnert, folgte als 3. Satz, Streicher und Holzbläsersolisten ergänzten sich beim ablösenden Spiel des Themas mit intensiver musikalischer Interpretation. Lebenslust und rheinische Fröhlichkeit strahlte die Wiedergabe des letzten Satzes aus, zu dem Schumann sagte „Erst im letzten Satz fing ich an, mich wieder wohl zu fühlen.”
Irmengart Müller-Uri in OTZ, 24.10.2006